672 izlenme21 Aralık 2018
VİDEO MAKALENİN ALTINDADIR..

Merhaba hayat, 

Sen beni görmesende,hep şanssızlar koyuna terk etsende ben hergün sana uyanıyorum ve şükrediyorum yine gözlerimi açtım diye.Her çocuk bir sıcak ailenin kucağına doğarmış,annesi bebeğini gördüğünde yavrum der kokusunu içine çeker ağlarmış söylesene sen bilirsin ben kimin ellerine doğdum,benide kokladı mı annem? Geçenlerde senin anlamını sordum yurttaki ablalara bana gökyüzünde uçan uçurtmayı gösterdi bir tanesi “Yaşamak özgürlüktür.Nefes almak,sevilmek ve sevmektir” dedi.Bütün gece düşündüm söylediklerini.Ben yaşamıyor muyum diye paniğe kapıldım.Özgür değildim yurttan dışarı asla çıkamıyordum.Aslında 18 yaşıma gelince gönderecekler beni biliyorum.Tıpkı iki gün önce ağabeyimi gönderdikleri gibi.Ama o zamanda sokaklar,evsizlik hapsedecek beni.Beni sevem bir ağabeyim vardı o gidincede sevgisiz kaldım yani ben senin anlamını yitirdim, kaybettiğimi düşündüm ve ağladım.Müdürümüz bana sana mektup yazmamı söyledi bende onu dinliyorum ve sana yazıyorum. Bazen yurdun bahçesinden bakıyorum.Herkesin bir telaşı var hayatta.Bir çocuk annesine bağırıyor istediklerini yapmadığı için ona kızıyor.Düşündüm de benimde annem olsaydı bende öyle yapar mıydım? Asla yapmazdım ben o kadar yalnızım ki annem olsa durmadan koklardım.Biri bizi ziyaret etsin bizle oynasın,bizi sevsin diye sabahları erkenden kalkıyoruz bahçede gelen olur diye heyecanla bekliyoruz.Hani dışarıda insanlar sinemaya gider ya bizimde sinemamız kapılar oluyor hergün merakla izliyoruz açılan kapıları. Fakat kimseler gelmiyor.Kimimiz sessiz köşesinde ağlıyor,kimimiz suskun..Yeni brgün bekleyiş devam ediyor.. Büyümek istemiyorum ben hayat.Aslında her çocuğun isteğidir büyümek ama ben korkuyorum.Çünkü 18 yaşıma gelince beni buradan atıcaklar.O zaman ben nerede kalıcam? Tek bir cevabı var aslında sokaklarda.İşte o zamanda şimdi bile bizden kaçan insanlar daha çok kaçıcak benden.Sanki böyle olmayı biz istemişiz gibi.Oysa biri dursa dinlese bizi,sevse sahiplense..Unutmasın kimse sessizliğe gömülmüş kimsesiz bedenleri.Söyle onlara olur mu HAYAT Öyle çok kapılıyoruz ki hayatın akışına sadece kendimizi düşünüyoruz.Lütfen kimsesiz çocukları ziyaret edin ve hayatın anlamını bir kezde onlardan dinleyin.İşte o zaman sevmenin,hayatın tadına varacaksınız.Ve asla sokak çocuklarını aşağılamayın.Çünkü onlar hayattaki mücadelenin sessiz oyuncuları..

LÜTFEN PAYLAŞARAK DESTEK OLALIM

Bunlar da İlginizi Çekebilir